De kunstenaars in "FAKE!" hebben interesse in het banale, zij jongleren met ‘hoge' en ‘lage' cultuur. De geselecteerde kunstenaars stellen zich vragen over de relatie tussen werkelijkheid en afbeelding. Ironie is voor veel kunstenaars een middel om een kritische houding aan te nemen ten opzichte van de context van hun onderwerp uit de realiteit.
Aan de rand van het grote stadspark in Aalst is een ander, klein park aangelegd. Het was een exotische kruidentuin tot er in de late jaren vijftig werd besloten om er een plek van te maken waar de jeugd de wegcode konleren. Kinderen konden met eenvoudige gocarts of per fiets rondrijden op de miniatuur lanen en banen in het parkje. Het was een soort ideale, rustige voorstad zonder huizen, een utopische maquette met op de centrale een beeld van roodkapje met de wolf. Dit verkeersparkje wordt al decennia niet meer als dusdanig gebruikt. De verkeerslichten en het controlehuisje zijn verdwenen en het groen overwoekert de betonnen imitatie steenwegen. Het utopische model is pittoresk geworden. Deze Fake-omgeving is de ideale plaats voor de tentoonstelling. Dagdagelijkse objecten worden uitvergroot, planten krijgen een fluokleur en in de takken van de bomen hangen bizarre sculpturen. Een auto is gecrasht tegen het toegangshek. De tuin wordt een sprookjeswereld een ganse zomer lang, met hedendaagse kunstwerken rond het monument van Roodkapje.
Het Stedelijk Museum van de Stad Aalst is gehuisvest in een voormalig ‘Gasthuys'. Het is een pittoreske omgeving voor een verzameling sporen van een lokale geschiedenis waar legendes en fictie de realiteit hebben geïnfiltreerd. De schoonheid van de gebouwen tegen de rauwe industriële achtergrond van onze moderne wereld zijn een gedroomd decor voor een tentoonstelling over authenticiteit en reconstructie. In de omgeving rond het museum staan grappige beelden opgesteld en in de binnentuin ontwikkelt zich een Franse tuin die bestaat uit onkruid.
In het industriële pand Molenstraat 68 wordt de grens tussen schijn en werkelijkheid tenslotte wel heel dun. Is de betonmolen in mahoniehout echt en functioneel? Is de werf met stutten en paletten echt of fake? Wat doet een bushokje hier? Wat te denken van een gemanipuleerde biljarttafel waar een kip op rondloopt die het hoofdpersonage van een kansspel wordt? Het winkeltje aan de ingang wordt een vitrine voor een archeologische site.
Met Michael Aerts, Eric Angenot, Marcel Berlanger, Lilean Bourgeat, Jean Daniel Bourgeois, Franck Bragigand, Nicolas Buffe, Alan Bulfin, Caroline Coolen, Anton Cotteleer, Jan De Cock, Harmen de Hoop, Wim Delvoye, Jo De Smedt, Stief Desmet, Anno Dijkstra, Loek Grootjans, Florentijn Hofman, Carsten Höller, Vincent Kohler, Tetsumi Kudo, Elodie Lesourd, Eric Manigaud, Michael Milunovic, David Neirings, Juan d'Oultremont, Sylvie Réno, Gert Robijns, Lionel Scoccimaro, Aurélie Slonina, Boris Thiebaut, Veerle T'Jampens, Stéphane Vigny, Freek Wambacq, Peter Weidenbaum en Justin Wijers.
Jan De Nys is curator van de tentoonstelling.
Van 27 juni tot 22 augustus in Stadspark Aalst (kruidentuin) (open di-zo van 10u tot 19u), Het Stedelijk Museum (open di-vr van 10u tot 12u en van 13u tot 17u en zo-za van 14u tot 18u) en Molenstraat 68 (di-zo van 13u tot 18u).
www.aalst.be/...