In de najaarstentoonstelling van het Middelheimmuseum komt een bijzondere ‘beeldhouwer' aan bod. De Nederlandse kunstenaar Zeger Reyers (°1966) verzorgt vanaf 31 oktober 2010 tot en met 16 januari 2011 twee installaties in en rond het Braempaviljoen. Het paradoxale element in Reyers' organische werk - in zijn installaties probeert hij de natuur in te tomen maar tegelijkertijd toont hij aan dat de natuur zich niet laat controleren - en zijn fascinatie voor ontstaan en verval, voor leven en dood, zijn thema's die perfect aansluiten bij de natuurlijke processen die vooral in de herfst overduidelijk hun gang gaan in het beeldenpark.

Voor zijn tentoonstelling in het Braempaviljoen werkt Reyers aan een totaalconcept dat natuur en architectuur dichter bij elkaar brengt. Net buiten het paviljoen zet hij de seizoenen op zijn kop. Tussen de eerste gevallen herfstbladeren bloeien narcissen die de kunstenaar zelf heeft geplant.
In het paviljoen creëert de kunstenaar een parallel met de ‘ruimte voor spontane ontmoetingen' die architect Renaat Braem nastreefde. Reyers legt een golvende vloer aan die verwantschap toont met de biomorfe vorm van het gebouw. De toegevoegde vloer bedekt hij met zwarte aarde waarin witte, geurende champignons ‘vrij' kunnen groeien. Door te werken met hoogteverschillen in de installatie speelt de kunstenaar met de natuurlijke verticale (de steeltjes) en horizontale (de hoedjes) lijnen van de champignons. Hierdoor ontstaat er voor de toeschouwer een ruimtelijke ervaring.
Op het hoogtepunt van de groei zet Reyers een drogingsproces in, om de eerste vlucht paddestoelen tot het einde van de tentoonstelling te conserveren. En toch zal Reyers ook hier de natuur niet kunnen beheersen en de tijd niet kunnen stilzetten. Tussen de eerste gedroogde champignons, zullen nieuwe exemplaren doorgroeien die de continuïteit van al dat verval illustreren.

Van 31 oktober tot 16 januari in Middelheimmuseum, Middelheimlaan 61, 2020 Antwerpen. Open dagelijks van 10u tot 17u.
www.middelheimmuseum.be